معناي زندگي در شخصيت‏هاي داستاني رمان ريشه در اعماق ابراهيم حسن بيگي

رمان مهمترين و معروف‏ترين شكل تبلور يافته ادبي روزگار ماست كه تقليدي نزديك به واقعيت از زندگي و اعمال انسان‏هاست. به طوري كه شالوده جامعه را در خود به نحوي تصوير و منعكس ميكند. جنگ تحميلي عراق عليه ايران باعث دگرگوني مفهوم زندگي و طرح ديدگاههاي تازه‏اي به آن، در جامعه و آفرينش‏هاي ادبي به ويژه رمان گرديد. رمان با روح واقع-گرايي كه در بطن خود دارد ميتواند به كمك شخصيت و شخصيت‏پردازي، فضا و مكان در ارايه مفاهيم زندگي ايفاي نقش‏كند و به عبارت ديگر مسؤوليت ايفاي نقش بازتاب نگرش انسان ها به زندگي را شخصيت‏هاي داستاني بر عهده دارند. لذا مقاله پيش رو به بررسي معناي زندگي در شخصيت هاي يكي از رمان‏هاي برجسته جنگ به نام «ريشه در اعماق» كه برگزيده چندين جشنواره ادبي كشور شده است، خواهد پرداخت. برآيند تحقيق حكايت از آن دارد كه نويسنده سعي كرده‏است با طرح معاني مختلفي از زندگي مادي، اعتقادي، قومي و ... توسط شخصيت‏هاي داستاني، زندگي توأم با استقامت بر اعتقادات صحيح و معنويت فراقومي را معناي اصلي زندگي در اعصار مختلف تاريخ بشر نشان دهد.