بكارگيري فناوري اطلاعات و ارتباطات در آموزش ديني و قرآن ابتدايي

در عصر اطلاعات و ارتباطات روش‌هاي قديمي آموزش و يادگيري كارآيي كمتري دارند. انسان براي همگام شدن با محيط در حال تغيير بايد به‌دنبال شيوه‌ها و رويه‌هاي جديد انتقال دانش و افزايش آگاهي باشد. اين انتقال دانش با استفاده از بسترهاي فناوري اطلاعات به‌خوبي ميسر است و به‌عنوان روش موفق يادگيري علوم در قرن 21 شناخته مي‌شود. با ورود فناوري اطلاعات و ارتباطات و لزوم بهره گيري نظام‌هاي تعليم و تربيت از آن، تدريس و يادگيري به‌منزله يكي از عمده-ترين چالش‌هاي حرفه‌اي در بيشتر جوامع مطرح است؛ جايي كه انتظار مي‌رود دانش به طور مكرر رشد و توسعه يابد و معلمان، متقاضي يادگيري چگونگي استفاده از اين فناوري‌ها در فرايند ياد‌دهي و يادگيري باشند. هدف از اين نوشتار، بررسي مهارت‌هاي لازم معلمان ديني در عصر كاربست فناوري اطلاعات و ارتباطات است. اين بررسي به شيوه بنيادين و با استفاده از روش تحليلي، به مطالعه متون موجود در حوزه تعليمات ديني و فناوري اطلاعات و ارتباطات در فرايند ياددهي و يادگيري پرداخته و با بيان مدلي در چهارچوب مهارت‌هاي كاربست فناوري اطلاعات و ارتباطات با محوريت برنامه درسي در چهار بعد منابع يادگيري، رويكرد يادگيري، ارتباطات و مشاركت، مديريت و نظارت، به تبيين مهارت‌هاي لازم معلمان ديني با تأكيد بر فناوري اطلاعات و ارتباطات پرداخته است.