واكاوي مكانيزمهاي اخلاقي در هفت اورنگ جامي

اخلاق، مفهومي انساني است كه همواره ذهن بشر را، از ديرباز تاكنون به خود مشغول داشته است؛ اين مفهوم انساني، چنان برجسته و كارآمد است كه تمامي اديان و تمامي فلسفه‌هاي انساني بدان پرداخته و از آن سخن گفته‌اند. در مكتب اسلام، يكي از مهم‌ترين مباحث، اخلاق است؛ چرا كه به وسيله‌ي آن مي‌توان از رذايل پاك و به فضايل متجلّي شد. در دنياي اسلام، اهمّيّت اين موضوع تا اندازه‌اي است كه طيّ قرون سپري شده. موجبات تدوين آثار و كتاب‌هاي بسياري را در اين زمينه فراهم كرده است. از جمله‌ي آن‌ها مي‌توان به هفت اورنگ، اثر گران‌سنگ عبدالرحمان جامي شاعر قرن نهم هـ. ق اشاره كرد. خاتم‌الشعراي شعر فارسي با رويكردي ويژه به مسأله‌ي اخلاق پرداخته است. اين پژوهش با هدف واكاوي مكانيزم‌هاي اخلاقي در هفت اورنگ جامي و به شيوه‌ي تحليلي – كتابخانه‌اي صورت گرفته است،. نتايج به دست آمده گوياي آن است كه جامي مضامين اخلاقي ذيل را در هفت اورنگ در نظر داشته است:ايمان قلبي، 2) شكرگزاري و سپاس، 3) خودسازي و تزكيه نفس، 4) عدالت، 5) راستي و صداقت، 6) طلب علم، 7) احسان و انفاق، 8) تواضع، نكوهش طمع و حرص.