بررسي جايگاه تشبيه تمثيل در شعر قيصر امين پور

در وادي ادبيات چه بسا مي‌توان حالات دروني و خصائل شخصيتي شاعر را در تصاوير شعري او جستجو كرد و با كشف تعابير و تصاوير جديد و معاني تازه و بديع و از طريق صورخيال شعري وي به جهان‌بيني و آرمان او رسيد. از سوي ديگر تشبيه نشان دهنده تقليد يا خلاقيت شاعر است، از همين رو بررسي جوانب جمال‌شناسانه و عناصر زيبا شناختي شعر قيصر امين‌پور به عنوان شاعر مطرح متعهد و آرمان‌گراي سال‌هاي اخير و به عنوان نمايندة اين نسل از شاعران ايران زمين و همچنين تجزيه و تحليل عنصر تشبيه يكي از صنايع ادبي مهم و دخيل در اين امر ضروري به نظر مي‌رسد با طرح اين سوال كه او براي ايماژها و تصاوير شعري از كدام عنصر بيشترين بهره را برده است؛ در اين پژوهش تلاش بر اين است كه با تأمل در خصوص تشبيه و علي‌الخصوص تشبيه تمثيل در شعر قيصر امين‌پور اندكي از پيوندهايي كه اين شاعر متعهد ميان پديده‌ها خلق كرده واكاوي گردد و بستري براي بررسي زيباشناسانه اشعار وي مهيا گردد. با تمركز بر گرايش اشعار وي به سمت اسلوب و سبك هندي و اينكه اسلوب معادله و تمثيل از خصائل برجسته اين سبك است، استفاده از تمثيل در آثار وي و كاربرد اين صنعت و تحليل بسامدي آن مورد توجه نگاشته پيش روست.