بررسي شگردهاي طنزپردازي در اشعار عالم‌تاج قائم‌مقامي

جستار حاضر بر آن است تا به بررسي شگردهاي طنزپردازي در اشعار عالم‌تاج (ژاله) قائم‌مقامي بپردازد. فرضية پژوهش آن است كه عالم‌تاج براي بيان انتقادات اجتماعي و نيز به‌منظور ترسيم‌ موقعيت زنان‌ هم‌عصر خود از زبان طنز نيز در ساخت و پرداخت سروده‌هايش بهره برده است. نگارنده بر آن است تا بر مبناي فرضية يادشده به اين پرسش پاسخ دهد كه عالم‌تاج قائم‌مقامي براي ايجاد طنز در شعرهايش از چه شگردهايي استفاده كرده است. به منظور پاسخ‌گويي به پرسش پژوهش، شگردهاي مختلف طنزپردازي كه در شعر عالم‌تاج نمود يافته است با روش استقراء تام استخراج و دسته‌بندي شده، سپس اين داده‌ها با بهره‌گيري از شيوة توصيفي ـ تحليلي مورد بحث و بررسي قرار گرفته است. نتيجة تحقيق بيانگر آن است كه در بين شگردهاي مختلف طنزپردازي قابل‌توجه‌ترين آنها از حيث بسامد در اشعار عالم‌تاج عبارتست از توصيف، صراحت و رك‌گويي، تشخيص، وراونه‌سازي كلامي، اغراق و قياس دور از ذهن.