بومي‌نويسي در رمان سيلان، دختر كولي

هدف پژوهش حاضر، بررسي عناصر بومي و شگردها و نيز چگونگي استفاده‌ي‌ نويسنده از عناصر و تكنيك‌هاي داستان در معرفي فرهنگ بومي استان كرمان و به‌ويژه آداب و رسوم كولي‌ها در رمان سيلان، دختر كولي است. اين پژوهش با روش تحليل محتواي كيفي قياسي‌استقرايي با روي‌كرد توصيفي‌تحليلي انجام شده است و پژوهشگر، نمونه را به‌صورت هدفمند و به شيوه‌ي كتابخانه‌اي گزينش كرده است. يافته‌ها نشان مي‌دهند كه اين رمان در معرفي زيست‌بوم منطقه، فرهنگ بومي اعم از زبان، مسائل اجتماعي، سياسي و اقتصادي، آداب و رسوم، اعتقادها و مختصات اقليمي كرمان موفق بوده است و توانسته است طيف وسيعي از ويژگي‌هاي منطقه را در خود جاي دهد. نويسنده به ياري عناصر داستان هم‌چون شخصيت‌پردازي، توصيف‌ها و فضاسازي، زاويه‌ديد، درون‌مايه و موضوع داستان و ‌نيز شيوه‌ي روايت و شكل اثر، اين ويژگي‌ها را به شكلي ملموس به مخاطب معرفي مي‌كند. هم‌چنين ‌باور به معجزه و حضور افسانه‌ها، شالوده‌ي كار را شكل مي‌دهند.