تصوير سايه در غزل هوشنگ ابتهاج

تخلص در شعر فارسي آن گونه كه شايسته است موردتوجه قرارنگرفته است.به جرأت مي توان گفت در ميان شاعران فارسي زبان كمتر شاعري را مي تون نام برد كه نامي مستعار را براي امضاي شعرخود برنگزيده باشد ، بعضي از شاعران هنرمند از تخلص براي زيباتر كردن شعر خود بهره برده و واژه اي را برگزيده اند كه هم از نظر آوايي و هم از جنبه ي معنايي زيبا و دل نشين بوده و باعث زيباترشدن سروده آن ها شود. به عبارت ديگر تصوير سازي با استفاده از تخلص از هنرمندي هاييست كه در شعرفارسي فراوان به چشم مي خورد. تخلص هايي را كه در شعر شاعران باعث به وجود آمدن آرايه هاي لفظي و معنوي شده اند ، مي توان تخلص هاي هنري ناميد. دراين مقاله تخلص اميرهوشنگ ابتهاج (سايه)، از نظر تصويرآفريني مورد بررسي قرار گرفته است.