مديريت بحران آب با رويكرد توسعه ي پايدار

آب يكي از عناصر اصلي دستيابي به توسعه پايدار است و نقش اساسي در فعاليت هاي اقتصادي، اجتماعي، كشاورزي، صنعت و محيط زيست دارد. محدوديت منابع آب يكي از موانع اصلي توسعه است و توسعه ي نامتوازن و ناپايدار زمينه ساز بروز بحران آب مي باشد و همچنين حيات اجتماعي - اقتصادي اين مرز و بوم را به مخاطره انداخته است. قطعا يكي از مهمترين نيازهاي بشري و بدون هيچ جايگزيني است.با افزايش جمعيت و مصرف بي رويه ي آب سرانه ي آب در جهان (مقدار آب براي هر نفر در سال) رو به كاهش است.در حال حاضر ايران جزء كشورهاي داراي تنش آبي بوده و در آينده اي نه چندان دور در زمره ي كشورهاي مواجهه با بحران آب قرار خواهد گرفت. از آنجايي كه در ايران منابع آب, به صورت مساوي بين تمامي افراد تقسيم نشده است و اين توزيع نامناسب زماني و مكاني باعث بروز مشكل در بخش كشاورزي و تامين آب شرب شهرها شده و زيان هاي زيادي را به اين بخش ها تحميل كرده است. توسعه پايدار راه حل هايي را براي الگوهاي فاني ارائه مي دهد كه تنها راه تداوم حيات روي كره ي زمين است و شامل فرايند برنامه ريزي و طراحي, بهره برداري و نگهداري سامانه هاي منابع آب و شرايط خاص ديگري هستند كه با بهره گيري از اين ها مي توان بحران آب را مديريت كرد.