افزايش راندمان آبياري در بخش كشاورزي با تحليل صحيح از وضعيت مصرف آب

تعيين مقدار مصرف آب با توجه به جنبه‎هاي عرضه و تقاضا صورت مي‎گيرد، به همين دليل ارزيابي مصرف آب، از لحاظ كمي و كيفي، مي‎تواند اطلاعات مفيدي را در رابطه با سيستم منابع آب ارائه دهد. كارايي مصرف آب به مقدار كمي مصرف آب توجه دارد و بخش‎هاي سودبخش و غيرسودبخش مصرف آب را نمايش مي‎دهد. آگاهي از مقادير آبي كه بصورت سودبخش مصرف شده‎اند، به تنهايي كافي نيست و لازم است تا ميزان توليدكنندگي حاصل از آن نيز در تحليل‎ها دخيل شود. براي رفع اين نقيصه، مفهوم بهره وري آب مطرح مي‎شود كه هدف اصلي در آن تعيين توليد يا سودهاي حاصل از مصرف آب است. بالاتر بردن مقدار بهره‎وري و كارايي اقتصادي نشان‎دهنده مطلوبيت مصرف آب نبوده و علاوه بر آن، مسائل ديگري نيز در مطلوبيت مصرف آب مطرح هست. رعايت عدالت در توزيع آب بين مصرف‎كنندگان، عامل مهمي است كه كاملاً در ارزيابي مصرف آب اثرگذار است و بدون آن، حتي در صورت بازگشت‎هاي مالي بالا، نمي‎توان مطلوبيت فرايند مصرف آب را تضمين كرد. از سوي ديگر، مسأله پايداري منابع آب و اكوسيستم نيز بسيار با اهميت است. در نتيجه مصرف بي رويه، آلودگي منابع و تغييرات طبيعي برهم خورده و موجب تهديد معيشت جوامع مي‎گردد. پس براي ارزيابي مصرف آب به چارچوبي نياز است كه علاوه بر كارايي اقتصادي حاصل از مصرف آب، به عدالت در توزيع و پايداري منابع آب نيز توجه كافي داشته باشد. در اين مقاله سعي شده تا به تشريح مفاهيم كارايي مصرف آب، بهره وري آب و كارايي با استفاده از تفكر اقتصاد اكولوژيك به عنوان راهكار مناسب براي ارزيابي مصرف آب ارائه و چارچوبي براي برقراري عدالت و كارايي اقتصادي بيان گردد.