تاثيرآموزش حين كاربربهره وري پرسنل روابط عمومي شهرداري مشهد درسال1395

با افزايش آگاهي سازماني مبني بر نقش راهبردي سرمايه انساني، انديشمندان را بر آن داشت تا بيش از پيش به بررسي ارتباط بين فعاليت هاي آموزشي و معيارهاي عملكردي مختلف بپردازند، تحقيقاتي عملي كه در اين حوزه معمولا انجام شده بيشتر بر روي تاثير آموزش بر بازدهي ، عملكرد مالي و انگيزه كاركنان مركز نموده اند.متاسفانه،به جز چندين تحقيقي كه جديداً بر روي سيستم هاي HR(منابع انساني) صورت گرفته، ارتباط بين فعاليت هاي آموزشي و عملكرد ابتكاري سازماني كاملا ناديده گرفته شده است. تاثيرات محض آموزش بر نوآوري سازماني هنوز جاي تحقيق و بررسي دارد. ا وجود جوء حاكم و تاكيد شركت ها بر قابليت هاي ابتكاري در دستيابي به برتري هاي رقابتي و رشد مستمر، جاي بسي درنگ است كه چرا اين موضوع به قدر كافي بررسي نشده است. براي جبران اين ضعف در تحقيقات ، اين تحقيق به بررسي تاثيرات و مكانيزيم بنياني سرمايه گذاري توسعه منابع انساني بر ابتكار سازماني مي پردازد(13).