بررسي عوامل پايداري اجتماعي در طراحي مجتمع هاي مسكوني (نمونه موردي:مجتمع مسكوني آباداني مسكن)

توسعه پايدار شهري و اجتماعي و افزايش جمعيت شهري باعث شده است كه به نابساماني و آشفتگي در زندگي شهري تبديل شده باشد. فضاهاي شهري ويژگي هاي كالبدي و كاركردي متفاوتي در دوره هاي مختلف و بسترهاي جغرافيايي و فرهنگي متفاوت را به خود گرفته اند. طراحي پايدار به عنوان پيدا كردن راه حل هايي موثر و كمي، كيفي، جسمي و روانشناختي به منظور طراحي مجتمع هاي مسكوني براي كاربران مي باشد. به همين دليل اصول پايداري مجتمع هاي مسكوني شامل عدالت، زيباشناسي، راحتي، آسايش، امنيت، رشد كودكان و هويت اجتماعي مورد بررسي قرار مي گيرد .روش تحقيق در اين مقاله، روش تحليلي و توصيفي بوده و برخي از نظريات متخصصان و صاحب نظران در مورد مفاهيم پايداري اجتماعي و پايداري مسكوني مورد بررسي قرار گرفت؛ و اين نتايج بدست آمد كه با طراحي مناسب مجتمع هاي مسكوني و قرار دادن مكان هاي فعال اجتماعي در آنها، مجتمع-هاي مسكوني از پايداري اجتماعي برخوردار مي شوند.