مطالعه گونه هاي فرزندپروري رايج و اسلامي و تأثير آن ها در پيش‌گيري از ناهنجارهاي رفتاري فرزندان

خانواده به عنوان نخستين نهاد اجتماعي با بهره گيري و گزينش گونه ي درست تربيتي مي تواند تأثير بسزايي در ابعاد گونه گـون رشد فرزندان داشته باشـد؛ زيرا تكوين شخصيت، سـلامت روان و سـازگاري فرزندان با وضعيت هـاي گونه گـون اجتماعـي در گـرو گـونه يتربيت و روابط مطلوب ميـان والـدين و فرزندان است.از اينرو، گونه هاي فرزندپروري رايج و اسلامي در اين نوشتار مورد بررسي و ارزيابي قرار گرفته است. در اين بررسي، نتايج نشان مي دهد اگر چه يكي از گونه هاي فرزندپروري رايج به دليل بهره گرفتن از معيارهاي مهرباني و سخت گيري به طور نسبي متعادل، نزديكي بيش تري با گونه ي فرزندپروري اسلامي دارد، اما گونه ي فرزندپروري مسئولانه اسـلامي بر پايـه ي آيـات و روايـات، بهترين روش فرزندپروري است كه مي تواند در پيش گيري از ناهنجاري و بزه كاري فرزندان تربيت شده با اين‌گونه مؤثرتر باشد و بيش تر گونه هاي فرزندپروري رايج به دليل آن كه از ناهنجاري ها و بزه كاري فرزندان پيش گيري نمي نمايند؛ بلكه آسيب زا و مولّد بزه كاري هستند، سبك هاي فرزندپروري ناسالم به شمار مي آيند.