اصل تربيتي «رفق و مدارا» و تأثير آن بر سلامت و استحكام خانواده

خانواده مهم ترين نهاد اجتماعي است كه اولين گام هاي اخلاق و تربيت در آن شكل مي گيرد. رشد و تعالي افراد در خانه صورت مي-گيرد و عدم آرامش و صميميت در آن منجر به بروز ناهنجاري هاي اخلاقي و رفتاري در محيط اجتماع خواهد شد. اغلب افرادي كه دچار مشكلات شخصيتي و رواني و فاقد بهداشت و سلامت رواني هستند از خانواده هاي ناسالم برخاسته اند. از اين رو، سلامت اجتماع و سلامت خانواده لازم ملزوم يكديگرند. عوامل مختلفي در آرامش بخشي و سلامت اعضاي خانواده و استحكام آن مؤثر است كه رفق و مداراي اخلاقي يكي از مهم‌ترين آن هاست. رفق و مدارا هم موجب سلامت روان و اخلاق فردي مي شود و هم سلامت خانواده و جامعه را در پي دارد. در دين اسلام نيز ضمن تأكيد بر سكونت و آرام بخشي خانواده، از ارتباط و همبستگي ميان سلامت اعضاي خانواده با روش اخلاقي رفق و مدارا سخن گفته شده است. بررسي روش و منش رهبران ديني در مديريت و اخلاق خانواده بيانگر اين است كه اگر محيط خانواده مملو از انس و آرامش باشد، بهترين فضا براي پرورش افراد سالم و بااخلاق در جامعه ايجاد مي گردد و زمينه خشونت خانگي از بين مي رود.