نقش خانواده در تعيين الگوي تربيتي فرزندان

در آموزه هاي ديني همواره خانواده به عنوان عامل مهمي در تعالي انسان مورد توجه قرار داشته است. غفلت از نقش خانواده در تربيت انسان چالش و مشكل جبران ناپذيري را مي تواند سبب گردد.تربيت انسان را مي توان به حركت آدمي به سمت تحولات مطلوب معنا نمود. از طريق تربيت مي‌توان آدمي را به بلندترين نقطه جمال و كمال رساند.در ميان روش هاي مختلف تربيتي الگو پذيري از زمان كودكي تا جواني نقش موثري در رشد و شكوفايي به همراه دارد.دوران جواني نيز به دليل برخورداري آدمي از فطرت پاك و گرايش به آرمان‌هاي انساني، آماده‌ترين دوره براي معرفي و بهره‌گيري درست از الگو است. متعلمان و افراد تحت تربيت، همواره خواهان آن‌اند كه اهداف و غايات تعليم و تربيت را در قالبي مجسم و عيني مشاهده كنند؛ الگو، در روش و رفتار نيز انسان را قادر مي‌سازد تا گام‌هاي رساتري به‌سوي اهداف بردارد. هدف تحقيق حاضر پرداختن به نقش الگو در حوزه تربيت انسان بخصوص تربيت فرزندان است تا از اين طريق در تحكيم بنيان خانواده اقدام موثري انجام گردد. در اين رابطه نشان داده خواهد شد كه چگونه خانواده ميتواند بهترين الگو را براي تربيت و تعالي فرزندان فراهم نمايد.