اثر يك دوره تمرينات HIT با و بدون مصرف كوركومين بر سطوح OPG در موش هاي يائسه

هدف كلي اين پژوهش تعيين اثر اثر يك دوره تمرينات HIT با و بدون مصرف كوركومين بر سطوح OPG در موش هاي يائسه مي باشد. بدين منظور 35 سر موش صحرايي ماده مسن نژاد ويستار پس از ورود به محيط پژوهش و آشنايي يك هفته‌اي با محيط جديد و نحوه فعاليت، به روش تصادفي به 5 گروه كنترل، سالين،كوركومين، تمرين و كوركومين - تمرين هوازي تقسيم شدند. برنامه تمريني شامل8 هفته 3 جلسه در هفته و هر جلسه 10 ست فعاليت 1 دقيقه اي با شدت50 درصد و 2 دقيقه استراحت بين ستها است كه در هفته اول با 14 متر در دقيقه شروع شده و هر هفته 2 متر در دقيقه به سرعت افزوده شد تا در هفته هشتم به شدت 28 متر در دقيقه رسيد. مقدار 30 ميلي گرم كوركومين به ازائ هركيلوگرم وزن بدن درگروه هاي مكمل وتمرين- مكمل 3 روز در هفته به صورت گاواژ داده شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از آزمون آناليز واريانس يك‌طرفه انجام شد. يافته هاي پژوهش حاضر حاكي از آن بود كه 8 هفته تمرين اينتروال، مصرف كوركومين و تركيبي از هر دو مداخله منجر به افزايش معني دار سطوح OPG در مقايسه با موش هاي يائسه گروه هاي كنترل و سالين شد. علاوه بر اين تفاوتي بين تأثير سه مداخله فوق در تغييرات سطوح OPG مشاهده نشد. با توجه به يافته هاي پژوهش مي توان اظهار نمود كه فعاليت ورزشي، استفاده از مكمل گياهي كوركومين و تركيبي از اين دو شيوه مي‌توانند به‌عنوان روش‌هاي درماني غير دارويي مؤثر، جهت كاهش آسيب استخواني در مقابل آسيب‌هاي ناشي از استرس اكسايشي و التهابي افزايش سن محسوب شوند.