گزارش انتقادي از مقدمه نويسي بر كليله ودمنه

در ميان ادبيات ملل قديم،كليله و دمنه يكي از اركان بزرگ ادب بوده است و در كنار منظومات معروف« ازپوس» در يونان قديم؛ امثال لقمان در ميان اعراب و حكايات« فدر»در روم قديم از شاهكارهاي ادبيات عالم به شمار مي آيد. (نفيسي،1326: 429و 430) اين كتاب از شرق (هند) طلوع كرد و به ايران وارد شد سپس به سرزمين هاي عربي و اروپا رفت و هنوز بعد از سالها كتابي است كه مورد توجه و تحقيق بسياري از پژوهشگران قرار دارد. با توجه به اهميت كتاب در ميان اقشار مختلف (حكام، سياست مداران، اهل علم و ادب و...) ترجمه ها، شرح ها و تهذيب هاي مختلفي برآن نوشته شده است. در اين پژوهش كوشيده شده است با بررسي مقدمه هاي نوشته شده بر كليله و دمنه، نشان دهد كه پژوهش هاي تكراري بسياري در مقدمه نويسي بر اين كتاب صورت گرفته است و با توجه به اهميت كتاب از ديدگاه هاي مختلف، نياز به يك منبع شناسي غني به شدت احساس مي شود و لازم است پژوهشگران بعدي در متن پژوهي خود آن را از منظرهاي گوناگون بررسي كنند. در بررسي هاي نگارنده پژوهش هاي گذشته، بيشتر به سير تاريخي و نسخه شناسي آن پرداخته شده و ديگر جنبه هاي اين كتاب جهاني مسكوت مانده است.