بررسي نقش گردشگري شهري در راستاي توسعه پايدار شهري

گردشگري شهري به عنوان يكي از رويكردهاي جديد در مطالعات گردشگري، از ابعاد گوناگون قابل بررسي است. در شهرها مشكلات و تنگناها و درعين حال پتانسيل هايي وجود دارد كه با توجه به گسترش گردشگري شهري بايد مورد توجه قرار گيرد. چرا كه برخي از مشكلات و تنگناها از طريق گردشگري با استفاده از توانهاي موجود در شهرها قابل رفع و يا حداقل قابل تعديل است و اين درحالي است كه توسعه شهري با توجه به ويژگي گردشگري پايدار، به سمت پايداري سوق پيدا كرده و در نتيجه توسعه پايدار شهري حاصل خواهد شد. در اين راستا در اين پژوهش با استفاده از مطالعات اسنادي و كتابخانه اي، نقش گردشگري شهري در راستاي توسعه پايدار شهري بررسي شده است. نتايج مطالعه نشان مي دهد كه ابعاد گوناگون اقتصادي، اجتماعي- فرهنگي ، زيست محيطي و كالبدي شهر از عوامل تاثير گذار در توسعه پايدار شهري و بهبود گردشگري پايدار شهري مي باشد. در اين پژوهش ضمن پرداختن به بيان روشن تري از مفهوم گردشگري شهري، ابعاد توسعه پايدار شهري و گردشگري شهري مورد بررسي قرار مي گيرد و گردشگري پايدار شهري به عنوان ابزاري كارآمد جهت دستيابي به توسعه پايدارشهري، به عنوان توسعه اي خلاق معرفي شده است.