گردشگري جامعه‌محور؛ مفاهيم، شاخص‌هاو ارائه مدل برنامه‌ريزي براي آن

گردشگري جامعه‌محوربه‌عنوان شكلي از گردشگري، از دهه‌ي 1970 ميلادي هم‌زمان با مطرح‌شدن مباحث مرتبط با مشاركت جوامع محلي براي دستيابي به توسعه پايدار،موردتوجهقرارگرفته است. زيرا اين نوع گردشگري مبنا را بر توانمندسازي و مشاركت حداكثري جامعه ميزبان گذاشته است. بنابراين آگاهي از مفاهيم اين نوع گردشگري، شاخص‌ها و مدل برنامه‌ريزي آن مي‌تواند بسياري از كاستي‌ها و همپوشاني‌هاي آن را با ساير انواع گردشگري تا حد زيادي مرتفع سازد. به همين دليل اين مقاله با استفاده از روش تحقيق مروري و بهره‌گيري از ابزارهاي اسنادي و كتابخانه‌اي در قالب مرور منابع فارسي و لاتين و اشاره به تجارب مناطق مختلف جهان سعي در معرفي اين نوع از گردشگري دارد.يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه گردشگري جامعه‌محور شكل نويني از گردشگري در جهت ارتقا مشاركت و دخالت جوامع محلي در فعاليت‌هاي گردشگري را مطرح نموده و مي‌تواندبه‌عنوان روش مناسبي براي ارتقاء وضعيت معيشتي مردم محلي ايفاي نقش نمايد.