تاثير يك برنامه تمريني عصبي عضلاني بر راستاي سه بعدي زانو و فعاليت عضلات ناحيه كشكك پاي اتكاي تكواندوكاران مرد نخبه در ضربه آپدليو

مقدمه: راستاي نامناسب زانو و زمان‌بندي شروع فعاليت الكتريكي عضلات ناحيه كشكك از عوامل خطر مربوط به آسيب زانو در تكواندوكاران حرفه‌‌اي است و بررسي چند عاملي ممكن است منجر به درك مكانيزم و بهبود آسيب‌هاي پركاري از جمله PFPS شود (1،2) و كمك به طراحي و اجراي برنامه‌هاي پيشگيري و درمان مناسب كند. از اين رو، هدف مطالعه حاضر بررسي تأثير يك دوره تمرينات عصبي‌عضلاني در شكل و فرم گرم‌كردن بر راستاي سه‌بعدي زانو و فعاليت عضلات ناحيه كشكك پاي اتكاي تكواندوكاران مرد نخبه است.. روششناسي: 30 تكواندوكار حرفه‌اي با ميانگين سن 3/24 سال و BMI 72/21 دوطلبانه انتخاب و بطور تصادفي در دو گروه تجربي و كنترل قرار گرفتند. طي هشت هفته گروه كنترل تمرينات رايج تكواندو را به مدت 90 دقيقه و سه جلسه در هفته و گروه تجربي علاوه بر اين تمرينات، برنامه تمريني گرم‌كردن عصبي‌عضلاني را به مدت 30-25 دقيقه انجام مي‌دادند. براي ارزيابي راستاي سه‌بعدي در طي ضربه آپ دوليو از دستگاه آناليز حركتي سيمي و ارزيابي فعاليت الكتريكي عضلات ناحيه كشكك از دستگاه الكترومايوگرافي بايوويژن استفاده شد. براي تجزيه و تحليل يافته‌ها، از آزمون تحليل واريانس با اندازه هاي تكراري استفاده شد. نتايج: نتايج تفاوت معني داري را در زوايا در سطح و فعاليت الكتريكي عضلات، بين دو گروه تجربي و كنترل نشان داد (05/0 P). بحث و نتيجهگيري: بر اساس اين نتيجه شايد بتوان بيان كرد كه تمرينات عصبي‌عضلاني از طريق افزايش حس‌عمقي در مفاصل احتمالاً باعث بهبود كارايي عضلات ناحيه زانو به ويژه كشكك مي‌شود و از اين طريق موجب راستاي مطلوب و به تبع آن رديابي مناسب كشكك بر روي مسير حركتي خود در تكواندوكاران نخبه مي‌گردد. بنابراين احتمالا مي‌تواند از اين طريق بروز آسيب‌هاي پركاري، به ويژه درد پتلافمورال را كاهش دهد..