بررسي ارتباط بين بيش تمريني و ويژگي هاي همورئولوژيكي در ورزشكاران

مقدمه: سندروم بيش تمريني شرايطي است كه از انجام دوره هاي طولاني مدت تمرين با شدت و حجم بالا و بدون استراحت كافي ناشي مي شود و منجر به ايجاد خستگي، كاهش عملكرد و اختلال در فاكتورهاي فيزيولوژيكي و همورئولوژيكي در ورزشكاران مي گردد (۱) كه درك اين موضوع مي تواند در طراحي مطلوب برنامه تمريني براي جلوگيري از مواجه شدن ورزشكاران با سندروم بيش تمريني و بهبود عملكرد آن ها كمك رسان باشد (۲). بنابراين هدف از تحقيق حاضر بررسي ارتباط بين فاكتورهاي همورئولوژيكي و بيش تمريني مي باشد روششناسي: ۴۵ورزشكار در سه گروه ۱۵ نفره (دونده، فوتباليست و كاراته كا به ترتيب ميانگين± انحراف معيار سن: 2/5±6/24سال، درصد چربي: 6/1±8/6، BMI: 1±21، سن: 7/1±5/22 سال، درصد چربي: 8/1±6/7،BMI : 4/1±3/22، سن: 5/3±1/23 سال، درصد چربي: 1/3±2/8، BMI: 4/2±7/23) به طور داوطلبانه در آزمون شركت كردند. نمونه خوني از ورزشكاران براي ارزيابي مقادير فاكتورهاي هماتوكريت، ويسكوزيته پلاسما و ويسكوزيته خون ورزشكاران به كار برده شد و براي محاسبه امتياز بيش تمريني از پرسشنامه استاندارد انجمن طب ورزشي فرانسه استفاده شد و سپس پاسخ هاي مثبت به پرسشنامه براي تعيين امتياز بيش تمريني محاسبه شد. پس از نرمال‌سازي داده‌ها توسط آزمون شاپيرو-ويلك، جهت بررسي ارتباط ميان بيش تمريني و فاكتورهاي همورئولوژيكي از آزمون همبستگي پيرسون استفاده شد. بدين منظور ﻧﺮم اﻓﺰار آﻣﺎري SPSS به كار برده شده است. نتايج: تجزيه تحليل حاصل از داده ها نشان داد كه ميان ميزان بيش تمريني و مقادير فاكتورهاي همورئولوژيكي ورزشكاران ارتباط مثبت معني داري وجود دارد. به طوري كه ارتباط ميان ميزان بيش تمريني و هماتوكريت (۰۴/۰=P ، ۳۴۹/۰r=)، ويسكوزيته پلاسما (۰۰۲/۰=P ، ۵۰۹/۰r=)، ويسكوزيته خون (۰۱/۰=P ، ۴۲۷/۰r=) مي باشد. هم چنين افرادي كه احساس سنگيني در پا مي كردند ميزان ويسوكزيته پلاسماي بيشتري داشتند. بحث و نتيجهگيري: يافته هاي حاصل بيانگر اين موضوع مي باشد كه سندروم بيش تمريني با ويژيگي هاي همورئولوژيكي در ارتباط مي باشد و هم چنين پيشنهاد كننده اين مطلب مي باشد كه احساس سنگيني در پا در ورزشكاران مبتلا به سندروم بيش تمريني با اختلالات همورئولوژيكي از قبيل ويسكوزيته پلاسماي بيشتر مرتبط مي باشد.