افزايش زيست فعالي تيتانيم خالص با ايجاد ساختارهاي مناسب توسط روشهاي عمليات حرارتي

با پيشرفت تمدن بشري متوسط سن افراد بالا رفته و اصطلاحا جوامع پير تر مي گردند. يكي از اثرات جنبي بالا رفتن سن انسانها، ضعيف شدن بافت اعضاي بدن مثل پوكي استخوان مي باشد. اين پديده به همراه افزايش احتمال بروز حوادث ناشي از صنعتي شدن شهرها احتمال شكستگي و تخريب بافتهاي استخواني و در نتيجه نياز به جايگزيني آنها را تشديد مي نمايد. براي غلبه بر چنين مشكلاتي انواع ايمپلنتها ساخته شده و در حال بهبود و تكامل مي باشند. يكي از پارامتر هاي بسيار مهم در تعيين كيفيت ايمپلنتها جنس آنها مي باشد. جنس ايمپلنتهاي پايه فلزي مي تواند فولاد زنگ نزن، آلياژهاي نيكل كبالت، آلياژهاي نيكل تيتانيم و همچنين آلياژهاي تيتانيمي باشد. مورد - آخر يعني آلياژهاي تيتانيمي كه شامل تيتانيم خالص و يا Ti-6V-4Al مي باشد به دليل جرم حجمي پايين، مدول الاستيك مناسب غير سمي بودن و استحكام مطلوب از جمله مناسبترين و جديدترين جنسهاي مورد استفاده در ايمپلنتها مي باشد و تنها چالش استفاده از آنها ايجاد پيوند مناسب با بافت استخواني است كه مي تواند پديده شل شدن (Loosening) را ترقيب كند. موضوع اين تحقيق افزايش ميل به پيوند اين آلياژها با بافت استخواني (Biocompatibility) توسط انجام عمليات حرارتي و ايجاد نانو ساختار مناسب در سطح تيتانيم و آلياژهاي آن به منظور جلو گيري از پديده شل شدن مي باشد. روش كار به اين صورت است كه با انجام يك عمليات حرارتي با ايجاد ميكرو ترك هاي سطحي مكانهاي مناسب براي جوانه زني هيدروكسي آپاتايت را بيشتر كرده و با انجام عمليات تكميلي مورفولوژي اين مكانها را به منظور ايجاد پيوند بهتر و مناسب تر بهبود مي بخشيم.