شناسايي ژن هاي مقاومت نسبت به آنتي بيوتيك هاي دسته تتراسايكلين در جدايه هاي اشريشياكلي از مدفوع گاوميش هاي ذبح در منطقه خوزستان

مقاومت آنتي بيوتيكي به دليل استفاده گسترده ار آنتي بيوتيك ها ، يكي از بزگترين علل ناكامي در درمان آنتي بيوتيكي است. گاوميش خوزستاني يكي از بزرگترين جمعيت هاي گاوميش در ايران است. از اين رو هدف از از انجام اين تحقيق ، بررسي فنوتيپي و ژنوتيپي مقاومت در برابر آنتي بيوتيك هاي دسته تتراسايكلين در جدايه هاي اشريشياكل يبه دست آمده از مدفوع گاوميش هاي سالم مي باشد. در اين مطالعه تعداد 96 نمونه مدفوع متعلق به گاوميش هاي سالم توسط سوآپ استريل جمع آوري شد و 96 جدايه با تست هاي بيو شيميايي مرسوم مورد تاييد قرار گرفت.در اين مطالعه مقاومت آنتي بيوتيكي در برابر تتراسايكلين و داكسي سايكلين به ترتيب 7 / 17 و 62 / 15 درصد و فراواني ژن هاي tetA و tetB به ترتيب 12 / 3 و 1 / 4 درصد به دست آمد. اين نتايج بيانگر افزايش مقاومت اشريشياكلي به آنتي بيوتيك هاي تتراسايكلين است نسبت به مطالعات پيشين است.با اين وجود بررسي فنوتيپي و ژنوتيپي در برابر آنتي بيوتيك هاي دسته تتراسايكلين با حجم نمونه بيشتري توصيه مي گردد.