الگوي بهينه طراحي براي ساختمان هاي بلند مرتبه به منظور بهره‌گيري حداكثر از جريان باد در منطقه 22 تهران

تحقيق حاضر با نگرش به عامل باد به عنوان يكي از عوامل اسايش اقليمي ,تاثير ساختمان سازي هاي انبوه در سايت هاي مشخص شده بر الگوي جريان باد در منطقه 22 را مورد تحليل قرار ميدهد و هدف در اين پژوهش الگوي مشخص براي ساختمان هاي بلند مرتبه با رعايت الگوي باد درمنطقه 22 ميباشد . در اين پژوهش جمع اوري اطلاعات با استفاده از مطالعه منابع كتابخانه اي و روش تحقيق , با شبيه سازي رايانه اي و نتيجه گيري با استفاده از استدلال منطقي صورت گرفته . گزينه ها با استفاده از نرم افزار ديزاين بيلدر مدل شده است و نتايج به صورت تصاوير وشبيه سازي ها و نمودار ها ارائه گرديده است . تحليل هاي صورت گرفته نشان داده است كه الگوي جريان باد در منطقه 22 تهران براي ساختمان هايي با فرم زيگورات كمك ميكند به كاهش حداكثري بادهاي ازاردهنده در اطراف ساختمان و باعث حركت باد در ديگر مناطق خواهد شد . در اين ميان ساختمان هاي اطراف سايت بر چگونگي حركت باد در اطراف ساختمان ورد نظر بسيار تاثير گذار است . نتيجه اين بررسي ميتواند به عنوان الگويي كمك طراحي براي طراحان و راهنماي عمل معماران در دستيابي به فرم بهينه از نظر تامين اسايش اقليمي عابران پياده و سيال بودن باد در اطراف بنا خواهد بود.