اثر تداخل زمينه اي بر اكتساب، يادداري و انتقال سرويس ساده و چكشي واليبال در نوجوانان دختر

هدف تحقيق حاضر، مقايسه آرايش هاي تمريني مسدود و زنجيره اي بر يادگيري سرويس ساده و چكشي واليبال در نوجوانان دختر بود. روش تحقيق از نوع نيمه تجربي است. 80 دختر مبتدي از دبستان هاي شهرستان برخوار (استان اصفهان) به شكل نمونه در دسترس انتخاب و سپس به طور تصادفي به دو گروه 40 نفري تقسيم شدند. مرحله اكتساب شامل 12 جلسه بود و هريك از گروهها بر اساس روش تمرين خود به مدت 6 هفته ( هفته اي 2 جلسه، در هر جلسه 6 بلوك 5 كوششي) سرويس ساده و چكشي را با توجه به نوع آرايش تمرين گروه خود (مسدود ، زنجيره اي) با استراحت سه دقيقه اي بين هر بلوك اجرا نمودند. شركت كنندگان، 24 ساعت پس از آزمون اكتساب، در آزمون يادداري و انتقال شركت كردند. از آزمون سرويس واليبال ايفرد به منظور اندازه گيري دقت سرويس ساده و چكشي استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون تحليل واريانس يك طرفه استفاده شد. نتايج نشان داد كه تفاوت بين روش هاي مختلف تمريني در اكتساب، يادداري و انتقال معني دار بود. در مرحله اكتساب عملكرد گروه زنجيره اي پايين تر از گروه تمرين مسدود بود، اما در مرحله يادداري و انتقال تمرين زنجيره اي برتري آشكاري را نشان داد. تحقيق حاضر تاييد كننده اين مطلب است كه اثر تداخل ضمني در نوجوانان مشابه بزرگسالان است.