مقايسه بهزيستي روان­شناختي دانشجويان ورزشكار و غير ورزشكار

امروزه كاربرد ابعاد گوناگون روان­شناسي در حوزه ورزش به طور گسترده مورد توجه قرار گرفته است. هدف از پژوهش حاضر بررسي وضعيت فعاليت بدني و مقايسه بهزيستي روان­شناختي در دانشجويان ورزشكار و غيرورزشكار بود. اين مطالعه از نوع مقطعي مي­باشد. جامعه آماري را كليه دانشجويان دانشگاه شهيد چمران اهواز تشكيل دادند. نمونه آماري شامل 95 ورزشكار و 105 غيرورزشكار بود. از آزمودني­ها خواسته شد تا پرسش­نامه­ هاي فعاليت بدني و بهزيستي روان­شناختي را تكميل نمايند. نتايج حاصل از آزمون t نشان داد كه در بهزيستي روان­شناختي بين دانشجويان ورزشكار و غير ورزشكار تفاوت معنادار وجود دارد. به طوري كه ورزشكاران نسبت به غيرورزشكاران از وضعيت مطلوب­تري برخوردار هستند. همچنين نتايج تحليل داده ­ها نشان داد ورزشكاران در مؤلفه­ هاي روابط مثبت با ديگران، خود مختاري و تسلط بر محيط وضعيت بهتري نسبت به غير ورزشكاران دارند. ولي در مولفه ­هاي رشد فردي، زندگي هدفمند و پذيرش خود بين دو گروه از دانشجويان ورزشكار و غيرورزشكار تفاوت معناداري وجود ندارد. يافته هاي تحقيق پيشنهاد مي كنند كه تشويق دانشجويان به انجام فعاليتهاي بدني و ورزشي مي­تواند به افزايش بهزيستي روان­شناختي كمك كند.