تاثير نوع كانون توجه به صورت نشانه ي كلامي بر اجرا و يادداري پرش جفت

دستورالعمل هاي آموزشي اثر مهمي در انتقال اطلاعات مربوط به هدف دارند و مربيان معمولا از آن ها براي تدريس و اصلاح عملكرد حركتي در همه ي سطوح مهارت استفاده مي كنند. يكي از نقش هاي مهم دستورالعمل هاي آموزشي، جهت بخشيدن به كانون توجه فرد است. هدف از انجام اين تحقيق، تعيين تاثير نوع كانون توجه با استفاده از نشانه كلامي بر اجرا و يادداري مهارت پرش جفت در نوجوانان دختر مبتدي بود. به اين منظور، 36 نفر از دانش آموزان داوطلب مبتدي با ميانگين سني 13 سال انتخاب و بعد از پيش آزمون به صورت تصادفي در يكي از سه گروه نشانه ي كلامي بيروني، نشانه ي كلامي دروني و كنترل قرار گرفتند. تمامي گروه ها به مدت سه جلسه به تمرين مهارت پرداختند. بعد از آخرين جلسه ي اكتساب، پس آزمون و بعد از يك هفته بي تمريني، آزمون يادداري از آن ها گرفته شد. يافته هاي تحقيق نشان داد كه اجراي پرش جفت همه ي گروه ها طي دوره ي تمرين بهبود يافت. نتايج حاصل از تحليل واريانس يك راهه در آزمون يادداري نشان داد كه تفاوت معناداري بين سه گروه وجود ندارد.