مقايسه كاركردهاي يادگيري مشاهده اي در دانشجويان تربيت بدني و غيرتربيت بدني

نمايش بينايي به عنوان يكي ­از قدرتمندترين ابزارهاي انتقال الگوهاي فكري و رفتاري در نظر گرفته مي­شود. هدف ازاجراى تحقيق حاضر تعيين كاركرد ­يادگيري­ مشاهده­اي در دانشجويان دختر تربيت­بدني و غير­ تربيت ­بدني بود. جامعه­آماري تحقيق حاضر را دانشجويان دختر دانشگاه­ شهيد­­­رجايي تشكيل دادند. به منظوردستيابى به هدف مذكور، 60 نفر از دانشجويان تربيت­بدني (32 نفر) و غير تربيت­بدني (28 نفر) دانشگاه شهيد رجايي (ميانگين سن21.7±2.04) پرسشنامه كاركردهاى يادگيرى مشاهده­اي كامينگ­ و همكاران (2005) رابراى اندازه­گيرى كاربرد كاركرد­ مهارتى، راهبردى و اجرايى تكميل­كردند. يافته­هاي حاصل از آزمون تحليل واريانس در اندازه­هاي تكراري جهت مقايسه كاركردهاي يادگيري­مشاهده­اي نشان­داد كه تفاوت معني­داري در استفاده از كاركرد­هاي ­يادگيري ­مشاهده­اي در دانشجويان تربيت­بدني و دانشجويان غير­تربيت ­بدني وجود دارد. به عبارت ديگر، هر دو گروه، كاركرد­­ مهارتي را به طور معني­داري بيشتر از كاركردهاي­ راهبردي و اجرايي استفاده كرده­اند. يافته­ هاي حاصل از آزمون t– مستقل نيز نشان داد كه تفاوت معني­داري در استفاده از كاركردهاي يادگيري ­مشاهده­اي بين دانشجويان تربيت­بدني و غيرتربيت­بدني وجود ندارد. يافته­ هاي تحقيق پيشنهاد مي­كنند كه مربيان ورزشي در هنگام آموزش مهارت، راهنمايي­هاي لازم را جهت معطوف كردن توجه آن­ها به اطلاعاتي كه از طريق مشاهده دريافت مي­شود، ارائه نمايند.