مفهوم حقوق شهروندي در ايران(مطالعه انتقادي)

شهروندي مفهومي است كه بيش از دو هزار سال در انديشه بشر وجود داشته است و همچون همه مفاهيم براي خود تاريخي دارد. مفهوم مدرن شهروندي اواخر قرن 18 و در عصر انقلابات دموكراتيك پديد آمد و از آن تاريخ به بعد نيز تغييراتي يافته است. مخصوصا در قرن 20 و با صدور اعلاميه جهاني حقوق بشر و پيدايش مباحث جديدي همچون جهاني شدن و مهاجرت هاي گسترده، اين مفهوم با چالش هاي متعددي روبرو شده است. اين مقاله سعي مي كند با نگاهي به مهمترين تحولات و چالش هاي مفهوم مدرن شهروندي هم در نوشته هاي مهمترين نظريه پردازان مفهوم شهروندي، هم در رويدادهاي پيش آمده بعد از جنگ جهاني دوم ، نشان دهد كه اين مفهوم گذشته از آنكه در ايران بسيار جديد است، ايرانيان نيز خصوصا در قوانين و مقررات خود نتوانسته اند مفهوم شهروندي را تبيين كنند و آن را با مفاهيم همجواري از جمله حقوق بشر خلط نموده اند. براي مطرح كردن حقوق شهروندي در ايران بايد در حوزه نظر به بحث در خصوص مفهوم شهروندي پرداخت و در حوزه قانونگذاري نيز عبارت حقوق شهروندي را به درستي به كار برد.