آزادي؛ حق بشريِ شناخته شده در اسلام؛ باتكيه‌بر دو مفهوم آزادي تفكر و آزادي عقيده

اين مقاله درصدد است تا بامحوريت و تكيه‌بر آراي علامه طباطبايي و بااستفاده از روش تحليل داده‌هاي تفسير روشي متن‌محور و ازطريق رجوع كتابخانه‌اي به آثار ايشان، ضمن اشاره به آزادي، انواع و حدود آن در دين اسلام، به تعريف و تحديد آزادي فكر و آزادي عقيده، رَوايي، عدم روايي و نيز كم و كيف جواز يا عدم جواز آن‌ها و نيز لوازم آزادي فكر در اسلام بپردازد. به‌همين دليل پس از ذكر مباني انسان‌شناختي و هستي‌شناختي، تعريف و حدود آزادي، موضوع محوري مقاله يعني «آزادي تفكر» و «آزادي عقيده» و ربط و تفاوت آن با هم مورد بررسي قرار گرفته و درنهايت نيز اين مدعا را به‌دست مي‌دهد كه براساس تفكر علامه طباطبايي، در دين اسلام علي‌رغم ستودن و مدح و همچنين توصيه به آزادي فكر، آزادي عقيدة بدون تفكر به دليل تضاد با آزادي فكر و منشئيت براي انواع تعصبات كور و بدون دليل، نكوهش شده و از آن پرهيز داده شده است.