بررسي اثر يك دوره تمرين اختصاصي در ارتفاع بر SaO2 و عملكرد دوندگان استقامت تيم ملي

هدف پژوهش حاضر بررسي اثرات يك دوره تمرين اختصاصي در ارتفاع بر SaO2وعملكرددوي 3000 متر آزاد دوندگانتيمملي استقامت بود.10مرد دونده استقامت تيم ملي (سن 14 /3±41 /24 سال، قد 23 /4±50 /180سانتي متر، وزن 46/ 3±75 /66 كيلوگرم، BMI 1/07±20/53 درصد) در اين تحقيق شركت كردند. قبل از شروع دوره تمريني، از آزمودني­ها آزمون دوي 3000 متر و حداكثر اشباع اكسيژن شرياني SaO2 به عمل آمد. اندازه­گيري­ها قبل و بعد از آزمون انجام شد. برنامه تمريني بر اساس روش‌هاي تمريني موجود، تمرينات تداومي، تناوبي، هوازي و مقاومتي براي هر دو گروه يكسان بود. دوندگان، بين 15-18جلسه در هفته و به مدت پنج هفته زندگي در ارتفاع، تمرين در ارتفاع و در پايين در تمرينات حضور يافتند. SaO2 در حالت استراحت در ساعات مشابه در شب اندازه­گيري شد. براي تحليل داده­ها از روش آماري تي همبسته درسطحمعنيداريP≤0.05 استفاده شد.تمرينات اختصاصي در شرايط هايپوكسي تأثير معناداري درعملكرددوي 3000 متر،از قبل تا بعد از تمرين داشت. اما تأثير معناداري در SaO2 مشاهده نگرديد (P≤0.05). قرار گرفتن در محيط هايپوكسي باعث كاهش ميزان تهويه و بهبود عملكرد در ارتفاعات پايين­ترمي­گردد.