اثر يك دوره برنامه آمادگي جسماني طراحي شده بر تعادل ايستا در دختران بزرگسال كم توان ذهني

پژوهش حاضر اثر يك دوره تمرينات آمادگي جسماني طراحي شده را بر تعادل ايستاي دختران كم توان ذهني مورد آزمايش قرار داد. آزمودني­هاي اين تحقيق 22 دختر كم توان ذهني بود كه به صورت نمونه ي در دسترس انتخاب شدند. با توجه به نتايج پيش آزمون آزمودني­ها به طور تصادفي به دو گروه تمرين (ميانگين سن 1.77 ±22.54، قد 7.23±150.40، وزن 9.21±55.92) به تعداد 12 نفر و گروه كنترل (ميانگين سن 1.54 ±23.14، قد 7.22±149.71، وزن 8.12±59.12) به تعداد 10 نفرتقسيم شدند.گروه آزمايش به مدت پنج ماه، دو جلسه در هفته و هر جلسه 90 دقيقه در تمرينات آمادگي جسماني شركت داشتند و گروه كنترل در فعاليت بدني منظمي شركت نمي­كرد. براي ارزيابي تعادل ايستا از تست اصلاح شده­ي لك لك استفاده شد.نتايج آزمون تي مستقل نشان داد كه اختلاف معناداري در بين تعادل ايستا بين دو گروه دختران كم توان ذهني تمرين كرده و تمرين نكرده وجود داشت (0.05≥P). همچنين نتايج آزمون تي وابسته معني دار بود و نشان داد كه تعادل ايستا در پاي برتر افراد تمرين كرده بيشتر از تعادل در پاي غيربرتر بود (0.05≥P). بنابراين مي­توان گفت يك دوره تمرينات آمادگي جسماني سبب بهبود تعادل ايستا در دختران بزرگسال كم توان ذهني گرديد.