تاثير يك برنامه درماني بر درد مزمن مفصل شانه سنگنوردان زن داخل سالن غرب كشور مبتلا به سندروم كلاهك شانه

هر سال حدود 4درصد ورزشكاران به دليل آسيب ورزشي به مراكز درماني مراجعه مي كنند حال آنكه درصد شيوع آسيب در بعضي رشته هاي ورزشي همانندسنگنوردي بخصوص در بخش بالاتنه بيشتر است. با نگاهي به تحقيقات گذشته مي توان نتيجه گرفت تحقيقات منظم و منسجمي دراين زمينه در ايران انجام نگرديده و اين سوال درذهن محقق پيش مي آيد كه آيا 6 هفته تمرينات درماني مي تواند بردرد عضلات شانه تاثير گذار باشد؟ روش اجرا: روش تحقيق از نوع نيمه تجربي با طرح تحقيق پيش آزمون پس آزمون با گروه كنترل بصورت ميداني گردآوري شدند. جامعه آماري سنگنوردان زن بين20تا40 سال داراي سندروم كلاهك شانه كه 20 نفر با شيوه نمونه گيري در دسترس كه10 نفر به عنوان گروه تجربي و ده نفر به عنوان گروه كنترل انتخاب شدند.تمرينات 6هفته و 3جلسه درهفته توسط گروه تجربي انجام گرديد. پس از 6هفته پس آزمون از همه آزمودني‌ها گرفته شد نتايج به عنوان نتيجه پژوهش ما ثبت گرديد. روش هاي آماري: براي بررسي اثر تمرين آزمون t وابسته و اصلاح بونفروني براي تحليل تفاوت درون گروهي و بين گروهي استفاده شد . همچنين براي بررسي اثر تمرين آزمون t جفت شده نشان داد كه گروه آزمايش در مؤلفه­ ميزان درد (p=.005، t= 5.065) بحث و نتيجه گيري: هدف كلي انجام اين پژوهش بررسي تاثير 6 هفته تمرينات درماني بر درد شانه در افراد مبتلا به سندروم كلاهك چرخاننده بود. نتايج تجزيه تحليل آماري نشان داد كه گروه تجربي از پيش­آزمون تا پس­آزمون در كاهش ميزان درد تفاوت معناداري داشتند اما در گروه كنترل چنين نبود بنابراين ميتوان تمرينات را براي بهبود عملكرد شانه توصيه نمود