مقايسه اضطراب رقابتي در ميان ورزشكاران رزمي و غير رزمي و رابطه آن با طرحواره هاي ناسازگار اوليه

هدف از پژوهش حاضر مقايسه اضطراب رقابتي ورزشي در ميان ورزشكاران رزمي و غير رزمي و رابطه آن با طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه بود. اين مطالعه از نوع علي مقايسه‌اي وجامعه آماري آن شامل ورزشكاران رزمي مناطق 6 و 7 تهران بود. روش نمونه‌گيري به صورت خوشه‌اي تصادفي و با حجم نمونه 164 نفر انجام شد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه‌هاي اضطراب رقابتي مارتينز(1998) و طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه يانگ (2005) بود. براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون تحليل واريانس چند متغيره (Manova) و رگرسيون چند متغيره استاندارد وضريب همبستگي پيرسون استفاده شد. يافته هاي تحقيق نشان دادند كه دو گروه ورزشكاران رزمي و غير رزمي در مولفه‌هاي طرحواره‌هاي ناسازگار آسيب‌پذيري در برابر ضرر و بيماري، معيارهاي سرسختانه، استحقاق/بزرگ منشي و خويشتن داري/ خودانضباطي ناكافي و همچنين اضطراب رقابتي با يكديگر اختلاف معنا‌دار دارند (در سطح 0.05). يافته‌ها نشان داد كه هر اندازه ورزشكاران از طرحواره‌هاي ناسازگار مذكور استفاده كنند، درنتيجه از اضطراب رقابتي بيشتري برخوردار خواهند بود و بر عكس.