حقوق شهروندي و محيط زيست

از ديدگاه قانونگذاران ايراني حقوق شهروندي يك امتياز است كه به اتباع كشور در محدوده مرز ها داده مي شود ولي حقوق شهروندي از ديدگاه محيط زيست را نمي توان محدود به مرزها نمود زيرا محيط زيست مرزهارادر مي نوردد. انسان موجودي اجتماعي است و براي حضور در اجتماع بايد به قوانين و اصولي پايبند باشد يكي از مسائلي كه امروزه به مسئله ي جدي تبديل و سبب تخريب محيط زيست شده از جمله گرم شدن هوا،افزايش بيماري ها،مرگ و مير،باران اسيدي و غيره شده است،مسئله ي آلودگي هوا مي باشد، كه در كشور ما نه اصلاح طلبان و نه اصولگرا ها و نه نويسندگان و نه شعرا هيچ يك دغدغه محيط زيست را ندارند. در كشور ما محيط زيست در مقابل چشممان در حال از بين رفتن است. اما جامعه هيچ كاري براي مقابله بااين كار انجام نمي دهد. بنابراين جامعه يك جامعه عقب مانده مي باشد .در شرايطي كه هيچ پاسخگويي در كشور براي مسائل مختلف وجودندارد نمي توانيم از حقوق شهروندي حرف بزنيم در 300سال گذشته هيچ كس در قبال محيطزيست پاسخگو نبوده است و در بهترين حال مسائل محيط زيست به دولت هاي قبلي پاس داده شده است.با رشد فناوري توانايي شهروندان در تخريب محيط زيست افزايش يافته است در اين راستا هدف در اين پژوهش ارائه راهكارهايي جهت دست يابي به حقوق محيط زيستي شهروندان مي باشد.