جايگاه حقوق شهروندي در ايران باستان

واژه شهروند و در نظر گرفتن امتيازات حقوق مدني براي آنان از لحاظ سياسي و اجتماعي كه امكان تحققش در گرو تعامل متقابل بين اقشار مختلف يك جامعه و حكومت متعلق به آن مي باشد، از لحاظ لغوي در طول تاريخ بيگانه با فرهنگ ما ايرانيان و داراي ريشه در فرهنگ روم قديم مي باشد، ولي با بررسي دقيق، موشكافانه و محتوايي به نيكي مي توان پي برد كه ايرانيان اولين بانيان اجراء حقوق شهروندي بر اساس روح عدالت خواهي و رعايت كرامت اصيل انساني بوده اند، در اين مقاله سعي گرديده به صورت مختصر به بررسي جايگاه حقوق شهروندي در ايران باستان در موضوعات رعايت حقوق اقليت ها، جايگاه حقوق زنان و همچنين نظام دادرسي و رعايت حقوق متهم در ايران باستان را مورد مداقه و بررسي قرار دهيم. هرچند معتقديم عبارت «ايران باستان» مفهومي بسيار وسيع و پر دامنه است و نكته آغاز و پايان اين دوره را نمي‌توان در زمان خاصي تحديد و تعريف كاملي براي آن داشته باشيم.