بررسي تأثير استفاده از رسانه ها بر آگاهي از حقوق شهروندي در شهر تهران

اين تحقيق به بررسي تأثير استفاده از رسانه¬هاي داخلي (تلويزيون، راديو و مطبوعات) بر آگاهي افراد از حقوق شهروندي خود، در ميان ساكنين شهر تهران پرداخته است. براي رسيدن به اين هدف از ديدگاه¬هاي نظريه پردازاني چون لرنر ، راجرز،كاتز و ... استفاده شد. متغيرهاي مستقل اين پژوهش شامل ميزان استفاده از رسانه¬هاي گروهي،ميزان رضايت از برنامه¬هاي آموزشي و اعتماد به رسانه¬هاي داخلي هستند. در اين مطالعه از روش پيمايشي و تكنيك پرسشنامه براي جمع¬آوري اطلاعات استفاده شده است. جامعه آماري تحقيق افراد 18 سال به بالاي ساكن شهر تهران هستند، و جامعه نمونه شامل 400 نفر است كه از طريق نمونه¬گيري خوشه¬اي چند مرحله¬اي انتخاب شده¬اند. داده¬هاي تحقيق با استفاده از نرم افزار spss مورد تحليل قرار گرفت،كه خلاصه نتايج به شرح ذيل است: رسانه هاي گروهي بدلايل مختلف ازجمله ضعف در جلب رضايت و اعتماد مخاطبان، سهم اندكي در آموزش حقوق شهروندي به شهروندان دارند، لذا منبع آموزشي افراد در زمينه حقوق و تكاليف شهروندي در شهر تهران، رسانه‌هاي داخلي نيستند و آن را بايد در جاي ديگري مانند مدارس، دانشگاه‌ها، رسانه‌هاي خارجي و رسانه‌هاي محيطي (مثل بيلبوردها، ديوارنوشته‌ها و ...) و ارتباطات ميان فردي جستجو كرد. بعبارت ديگر، رسانه¬هاي جمعي تاكنون تأثير قابل توجهي برآگاهي شهروندان تهران از حقوق شهروندي نداشته¬اند، و لازم است اين نقش آنها مورد بازبيني قرار گرفته، و تقويت شود. لازم به ذكر است كه با بالا رفتن سن وتحصيلات افراد، آگاهي از حقوق شهروندي نيز بالا مي¬رود، اما بين جنسيت و محل تولد افراد(شهر يا روستا) با آگاهي از حقوق و تكاليف شهروندي رابطه معناداري مشاهده نشد.