بررسي استرس شغلي و كيفيت زندگي مربيان ورزشي

هدف از انجام تحقيق حاضر بررسي رابطه بين استرس شغلي و كيفيت زندگي مربيان شهر شيراز مي باشد. روش تحقيق حاضر توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري تحقيق حاضر شامل مربيان مرد به تعداد 2069 و زن به تعداد 1297 بود كه از اين بين بر اساس جدول حجم نمونه مورگان و بر اساس انتخاب تصادفي ساده تعداد 327 مرد و 297 زن به عنوان نمونه آماري تحقيق حاضر انتخاب گرديدند. در اين پژوهش از دو پرسشنامه استرش شغلي فليپ ال زايس (1992) و پرسشنامه كيفيت زندگي نسخه جهاني استفاده گرديد. به منظور بررسي داده هاي تحقيق از آزمون هاي ضريب همبستگي پيرسون و اسپيرمن استفاده گرديد. نتايج تحقيق نشان داد كه بين كيفيت زندگي و استرس شغلي مربيان رابطه معناداري منفي به مقدار 0.383- وجود دارد. نتايج همچنين نشان داد كه بين استرس شغلي و ابعاد كيفيت زندگي مربيان نيز رابطه منفي معناداري وجود دارد. بنابراين پيشنهاد مي گردد ضمن توجه به غني سازي كيفيت زندگي مربيان، سطح استرس شغلي آنان را كاهش داد.