بررسي عوامل تأثير­گذار در گرايش شهروند­ان مرد تبريزي به ورزش همگاني

پژوهش حاضر با هدف بررسي عوامل تأثير­گذار در گرايش شهروندان مرد تبريزي به ورزش همگاني صورت گرفت. اين پژوهش به روش پيمايش و از نوع توصيفي است. جامعه آماري پژوهش حاضر را كليه مردان بالاي 15 سال شهر تبريز تشكيل مي­ دادند. به اين ترتيب حجم نمونه برابر با 384 نفر از شهروندان مرد تبريزي شد كه به روش نمونه­ گيري خوشه ­اي انتخاب شدند. ابزار پژوهش ده پرسشنامه محقق ­ساخته بود كه نه عامل را به عنوان متغير مستقل و يك عامل را به عنوان متغير وابسته مورد سنجش قرار مي ­دادند. روايي پرسشنامه ­ها به تأييد سيزده نفر از متخصصين رسيد و پايايي پرسشنامه ­ها نيز توسط ضريب آلفاي كرونباخ تعيين گرديد (0.81: α ). براي تجزيه و تحليل داد ه ­هاي حاصله از روش ­هاي آماري تحليل رگرسيون همزمان و آزمون دو­جمله ­اي استفاده شد. يافته ­هاي پژوهش نشان مي­دهد, ارتباط با هم محله‌اي‌ها (0.164 =β) ، انسجام اجتماعي (0.159- =β) ، ديدگاه فرد نسبت به نهادهاي آموزشي (0.403 =β) و دسترسي به امكانات ورزشي (0.172- =β) بر گرايش به ورزش همگاني داراي تأثير معني‌داري مي­باشند. به اين معني كه ديدگاه فرد نسبت به نهادهاي آموزشي (مدارس و دانشگاه­ها) و ارتباط بيشتر با هم محله­ اي ­ها باعث گرايش افراد به ورزش همگاني شده است و بالعكس در مناطق داراي امكانات ورزشي و انسجام اجتماعي بيشتر گرايش به ورزش همگاني در حد پاييني مي­باشد كه نقطه حائز اهميت و قابل تأمل تحقيق حاضر نيز همين مسأله است. همچنين ميزان گرايش شهروندان مرد تبريزي به ورزش همگاني و ميزان آگاهي آن­ها از فوايد ورزش به طور معني ­داري بالاتر از حد متوسط است.