نقش كنترل رفتار،آميزش عاطفي،همراهي عاطفي،ارتباط و حل مسئله در پيش‌بيني رفتارهاي ضداجتماعي

مقدمه: كاركرد خانوادگي مهم‌ترين متغيري است كه در بستر تبادلات خانوادگي جاري است.خانواده‌ها بر اساس كاركرد خانوادگي خود به دو دسته سالم و ناسالم تقسيم مي‌گردند.در گذشته نقش كاركرد خانوادگي ناسالم در برخي از اختلالات و مشكلات رواني موردبررسي قرار گرفته است و هدف اين پژوهش بررسي نقش پيش‌بيني كننده مؤلفه‌هاي كاركرد خانوادگي در ظهور رفتارهاي ضداجتماعي است مي‌باشد. روش: نوع مطالعه به‌صورت توصيفي هست.جامعه آماري پژوهش دانشجويان دانشگاه شيراز و نمونه شامل 130 نفر از دانشجوياني است كه در نيمسال اول سال تحصيلي 95-1394 در اين دانشگاه مشغول به تحصيل بوده‌اند.روش نمونه‌گيري به‌صورت نمونه‌گيري در دسترس بود. پرسشنامه‌هايي كه در اين تحقيق مورد استفاده قرار گرفتند عبارت بود از پرسشنامه تشخيصي شخصيت-ويراست چهارم(PDQ-4+) و ابزار سنجش خانواده(FAD).داده‌ها پس از جمع‌آوري با استفاده از نرم‌افزار SPSS 21 و با استفاده از آمار توصيفي،رگرسيون قدم‌به‌قدم،تحليل واريانس يك‌طرفه،ضريب همبستگي پيرسون تجزيه‌وتحليل شدند.يافته‌ها: نتايج پژوهش نشان داد مؤلفه آميزش عاطفي به‌طور معناداري رفتارهاي ضداجتماعي را پيش‌بيني مي‌كند(01/0p ). بحث و نتيجه‌گيري: كاركرد خانوادگي و بالأخص آميزش خانوادگي به‌عنوان شاخصي از ارتباط گرم و صميمانه اعضا با يكديگر،نقش مهمي در شكل‌گيري شخصيت ضداجتماعي و بروز رفتارهاي ضداجتماعي بازي مي‌كند.