رابطه رفتارهاي پرخطر با راهبردهاي سازگارانه و ناسازگارانه تنظيم شناختي هيجان در دانش¬آموزان

هدف پژوهش حاضر رابطه رفتارهاي پرخطر با راهبردهاي سازگارانه و ناسازگارانه تنظيم شناختي هيجان بود. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري اين پژوهش كليه دانش¬آموزان پسر مقطع متوسطه شهر ايلخچي بودند كه در سال تحصيلي 96-1395 مشغول به تحصيل بودند كه از اين جامعه تعداد 100 نفر و به روش نمونه¬گيري خوشه¬اي انتخاب شدند. براي جمع¬آوري داده¬ها از پرسشنامه¬هاي راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان گارنفسكي و همكاران و رفتارهاي پرخطر زاده محمدي واحمدآبادي استفاده شد. تجزيه و تحليل داده¬ها با روش آماري ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون انجام گرفت. نتايج پژوهش نشان داد كه بين رفتارهاي پرخطر با راهبردهاي سازگارانه تنظيم شناختي هيجان رابطه منفي و معنادار و بين رفتارهاي پرخطر با راهبردهاي ناسازگارانه تنظيم شناختي هيجان رابطه مثبت و معناداري وجود دارد. از سويي نتايج تحليل رگرسيون نيز نشان داد كه رفتارهاي پرخطر قادرند تغييرات راهبردهاي سازگارانه و ناسازگارانه تنظيم شناختي هيجان را در دانش¬آموزان پيش¬بيني كنند. بنابراين توجه به راهبردهاي تنظيم هيجاني در دانش¬آموزان مي¬تواند نقش مهمي در كاهش رفتارهاي پرخطر داشته باشد.