رابطه گرايشات خود شيفتگي با رضايت زناشويي

هدف اين پژوهش بررسي رابطه گرايشات خود شيفتگي با رضايت زناشويي مي¬باشد. روش پژوهش حاضر از نوع همبستگي مي¬باشد. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه دانشجويان متاهل دانشگاه آزاد شهر اردبيل در نيمه دوم سال 1395مي¬باشد. دانشجويان متاهل و دانشجويان مجرد شناسايي شدند در مرحله دوم ¬از بين اين افراد تعداد 120 نفر به صورت در دسترس انتخاب شدند. داده¬هاي اين پژوهش با استفاده از مقياسهاي گرايشات خود شيفتگي با رضايت زناشويي جمع¬آوري شدند. داده¬هاي پژوهش، با تحليل ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج پژوهش نشان داد كه بين گرايشات خود شيفتگي با رضايت زناشويي رابطه منفي معني داري وجود دارد. طبق نتايج آزمون رگرسيون متغير رضايت زناشويي گرايشات خود شيفتگي تبيين مي شود. با توجه به مقادير بتا گرايشات خود شيفتگي (21/0- = β) مي توانند تغييرات مربوط به رضايت زناشويي را به صورت معني داري پيش¬بيني كنند.