بررسي عوامل موثر بر گرايش جوانان به مواد مخدر صعنتي در شهرستان پلدختر

آمارها بيانگر اين هستند كه ميزان مصرف مخدر در بين جوامع مختلف به ويژه در ميان جوانان در دهه هاي اخير افزايش چشمگيري داشته است بنابراين جواناني كه بايد موتور محركه جامعه و آينده سازان كشور باشند پس از سوءمصرف مواد مخدر صعنتي دچار توهمات شديد رواني شده و به جاي آنكه باعث حركت و توسعه جامعه شوند هزينه هاي اجتماعي و اقتصادي سهمگيني را بر پيكره جامعه تحميل مي كنند.هدف پژوهش حاضر بررسي عوامل موثر بر گرايش جوانان به مواد مخدر صعنتي در شهرستان پلدختر در سال 1395 مي باشد.مباني نظري اين پژوهش تلفيقي است از نظريه هاي آنومي دوركيم و مرتون،معاشرت افتراقي ساترلند،كنترل اجتماعي و نظريه شاد(CAP)استيون گلد است.روش تحقيق به صورت پيمايشي بوده و جمعيت آماري تحقيق را افراد مصرف كننده مواد صعنتي در دو كمپ و زندان كه شامل 230 نفر مي باشند تشكيل مي دهند،ابزار گردآوري اطلاعات، پرسشنامه محقق ساخته است ،پايايي ابزار براساس آلفاي كرونباخ 3/94بوده است .روش آماري استفاده شده ،ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چند متغيره است . با توجه به نتايج بدست آمده ،بين اعتيادو از هم گسيختگي خانواده،ترغيب دوستان و همسالان،نياز به سرخوشي فرد،رهايي از فشار اجتماعي(فقر،بيكاري،مدرك گرايي) و ضعف كنترل و نظارت رسمي با گرايش به مواد مخدر صعنتي رابطه وجود داشته است و نتايج رگرسيون نشان مي دهد كه 68 درصد علل گرايش جوانان به مواد مخدر صعنتي به اين پنج فرضيه مربوط است و 32 درصد باقيمانده به عوامل ديگر بستگي دارد و از بين پنج عامل ،اعتياد و از هم گسيختگي خانواده بيشترين تأثير و ضعف نظارت و كنترل رسمي كمترين تأثير را در گرايش جوانان به مواد مخدرصعنتي داشته است.