پژوهش‏هاي پيكره‌اي در آموزش زبان و بررسي وضعيت موجود در آموزش زبان فارسي به عنوان زبان دوم/ خارجي

اين مقاله به بررسي نقش پژوهش‏هاي پيكره‏اي ‏در آموزش زبان دوم به طور كلي و كاربرد يافته‏هاي اين پژوهش‏ها در امر آموزش زبان و دلايل عدم به‌كارگيري نتايج اين پژوهش‏ها در آموزش زبان مي‏پردازد. در اين مقاله ضمن معرفي پيكره‏هاي زبان فارسي به بررسي ميزان آشنايي مدرسان زبان فارسي با اين رشته از پژوهش‏ها و نحوۀ به‏كارگيري آن در آموزش زبان فارسي در كلاس‏هاي درسي مي‏پردازد. به اين منظور 5 سؤال كلي از 50 مدرس زبان فارسي كه در مراكز مختلف آموزشي به تدريس مشغول بودند، پرسيده شد. نتايج اين بررسي نشان مي‏دهد كه مدرسان زبان فارسي آشنايي بسيار كمي با اين حوزه داشته و اطلاعات آن‌ها به آشنايي با نام چند پيكره و فرهنگ بسامدي محدود مي‏شود و تحقيقات زبان‏شناسي پيكره‏اي ‏هنوز به مراكز آموزش زبان فارسي و به ميان مدرسان زبان فارسي راه نيافته است. اين امر ضرورت توجه بيشتر به اين رشته از مطالعات را دوچندان مي‏كند.