بررسي يادگيري زبان فارسي در كودكان دوزبانه ترك زنجاني

مطالعة دوزبانگي از ديدگاه شناختي مسئله اي است كه در سال هاي اخير محققان زيادي را به خود مشغول كرده است.مدل پژوهش حاضر يك مدل تلفيقي مي‌باشد. كه مدل مفهومي برگرفته ازمدل¬هاي نوظهوري پهرآباد(1389) و حكيم‌فر(1389) مي‌باشد كه معتقدند: دو زبانه بودن يا نياز به داشتن دو زبان و حتي چند زبان، امروزه در سطحي گسترده و جهاني مطرح است. هدف اين پژوهش مرتفع شدن عوامل موثر بر يادگيري و مشكل افت تحصيلي در كودكان دو زبانه قبل از سن آموزش و ارائه راهكارهايي خلاقانه در امر يادگيري زبان دوم مي‌باشد. جامعه آماري در اين پژوهش، كليه دانش آموزان مقطع پيش دبستاني و ابتدايي مدارس غيردولتي واقع در شهر زنجان تشكيل مي‌دهد، كه تعداد اين مدارس را، 31 مدرسه با 2325دانش آموز دختر و پسر تشكيل مي‌دهد.تحقيق حاضر بر اساس هدف، كاربردي است، از نقطه نظر چگونگي جمع آوري اطلاعات، پژوهش حاضر از نوع تحقيقات توصيفي است و از نظر روش و ماهيت نيز از نوع تحقيقات، علّي است. همچنين پژوهش حاضر از آن لحاظ كه اطلاعات درباره افراد از طريق پرسشنامه جمع آوري مي‌شود پيمايشي مي‌باشد. اين پژوهش در يك دوره زماني شش ماهه صورت گرفته شده است و از آذر 1394 آغاز شده و تا ارديبهشت 1395 ادامه داشته است. در اين پژوهش سن يادگيري، جنس يادگيري، معلم، ابزارهاي آموزشي، زمان آموزش و فعاليت دانش آموز به عنوان متغير مستقل، و يادگيري زبان فارسي به عنوان متغير وابسته در نظر گرفته شده است. هدف اصلي اين پژوهش مرتفع شدن عوامل موثر بر يادگيري و مشكل افت تحصيلي در كودكان دو زبانه قبل از سن آموزش و ارائه راهكارهايي خلاقانه در امر يادگيري زبان دوم مي¬باشد. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه بين عوامل موثر در يادگيري و يادگيري زبان دوم رابطه معني داري وجود دارد.