بررسي تطبيقي انديشه هاي مولوي و وين داير

امروزه علم، بسيار بيشتر از گذشته به عرفان نزديك شده است. در بين انديشمندان غربي، وين داير، روانشناس معاصر آمريكايي، به بررسي روانشناسانۀ عرفان پرداخته و به همين دليل مي توان آثار او را با مثنوي معنوي مولانا، مورد بررسي و مطابقت قرار داد. از مقايسۀ تطبيقي آثار اين دو انديشمند چنين بر مي آيد كه اين جهان بر مبناي نيروي برتري بنا شده كه مهمترين مسايل آن به روح، عشق و الوهيت موسوم شده است. بر اساس اين نيروي الهي هر آن چه كه در اين جهان موجوديت يافته، بارقه اي از عشق الهي است. نيروي تفكر و تصور انسان نيز زير مجموعۀ اين عشق يا هوشمندي كل بوده و داراي قدرت آفرينندگي است. به دليل شباهت بين افكار وين داير و مولانا بر آن شديم تا تفكر اين دو انديشمند را با بررسي تطبيقي ميان مثنوي معنوي و چند اثر از وين داير، مورد مقايسه و تطبيق قرار دهيم.