ديدگاه مولانا درباره تاثير «خوردن» در زندگي فردي و اجتماعي

انسان براي زيستن و رشد، نيازمند «خوردن» است. دين مبين اسلام توجه ويژه‌اي به اين مطلب دارد؛ زيرا خوردن نه تنها در سلامت و رشد آدمي تأثير دارد، بلكه نقش مهمي در انديشه و نگرش انسان ايفا مي‌كند. اهميت خوردن، زماني بيش‌تر نمايان مي‌گردد كه بدانيم: طول عمر، نيككرداري و بدكرداري، تندرستي و بيماري جسم و روان، توانايي و ناتواني، تكثير نسل، پاك‌دامني و گناه، نيك‌انديشي و بد‌انديشي و ... كه مسائلي فردي و اجتماعي هستند، با خوردن رابطه‌اي مستقيم دارند. نگارنده سعي دارد ديدگاه مولانا را، كه يكي از انديشمندان بزرگ است، در باب خوردن و مسائلي چون فوايد كم‌خوري و مضرات پرخوري را مورد بررسي قرار دهد و اهمّيت آن را در سرنوشت فرد و اجتماع نمايان سازد و تا حد امكان تأثير آيات و احاديث را در افكار مولانا مورد بررسي قرار دهد. بي‌شك آگاهي از امري چنين سرنوشت‌ساز، مي‌تواند ما را در جهت تعالي و انجام وظايف الهي ياري دهد.