تحليل اثرات آزادسازي تجاري بر رشد بهره‎وري كل عوامل توليد بخش صنعت در ايران

The analysis of trade liberalization effects on the total factor productivity growth of industry section in Iran

ارتقاي بهره‌وري همواره به‌عنوان يكي از راهكارهاي مهم تأمين رشد اقتصادي و افزايش رقابت‌پذيري بنگاه‌ها موردتوجه بوده است. اين امر مي‌تواند تحت تأثير آزادسازي تجاري از طريق تخصيص كارآمد منابع، تشديد رقابت، ارتقاء جريان دانش، سرمايه‌گذاري و نهايتاً رشد سريع نرخ انباشت سرمايه و پيشرفت فني صورت پذيرد. تحقيق حاضر اثر آزادسازي تجاري بر بهره‌وري كل عوامل توليد بخش صنعت را طي سال‌هاي 1357 تا 1392 در ايران موردبررسي قرار مي‌دهد. در اين راستا به‌منظور الگوسازي و تخمين اثر آزادسازي تجاري بر بهره‌وري كل عوامل توليد، ابتدا با رويكرد آزمون كرانه‌اي خود بازگشتي با وقفه‌هاي توزيعي به احراز رابطه بلندمدت ميان متغيرهاي توضيحي با متغير وابسته (بهره‌وري كل عوامل توليد) پرداخته و سپس به تخمين روابط كوتاه‌مدت اين متغيرها پرداخته خواهد شد. نتايج پژوهش نشان مي‌دهند كه آزادسازي تجاري از طريق كاهش شاخص‌ قيمت نسبي واردات اثر مثبت و افزايش شاخص نفوذ واردات اثر منفي بر بهره‌وري كل عوامل توليد در كوتاه مدت ‌گذاشته است.

The development of efficiency has been always regarded as one of the major factor of economic growth and enhancement of firm competiveness. This can affect trade liberalization by efficient allocation of resources, enhancing competition, improving education flow, investment, the rapid growth of accumulation capital, and technical developments. In this study, the effect of trade liberalization on the total factor productivity of industry section is examined during 1987-2013 in Iran. In this regard, to model and estimate this effect, first, ARDL BOUND TESTING approach to determine the long-run relationship among dependent and independent variables is employed and then the short-run relationship among those variable is estimated. The findings indicate that trade liberalization has positive effect through decreasing relative import price and negative effect through import penetration on the TFP.