به كارگيري رادار شناختگر هوابرد به منظور عملكرد بهتر درمحيط‌هاي شلوغ الكترومغناطيسي و افزايش قابليت آشكارسازي و رديابي

محيط و اهدافي كه رادار هوابرد به عنوان يكي از مهم‌ترين سيستم‌هاي اويونيكي هواپيما مي‌بيند دائماً در حال تغيير است. اين امر به كارگيري رادار شناختگر را به منظور افزايش توانمندي و قابليت اطمينان عملكرد رادار به ويژه در محيط‌هاي شلوغ الكترومغناطيسي را لازم و ضروري مي‌نماياند تا با شناخت محيط و اهداف و استفاده از بانك داده‌اي كه دائماً به‌روز مي‌شود، پارامترهاي فرستنده، گيرنده، پردازنده، و بيم آنتن را براي داشتن عملكرد بهينه و افزايش مقاومت در برابر كلاتر، اخلال و حملات الكترومغناطيسي به طور پويا اصلاح كند و اهداف متحرك و ساكن (زميني، دريايي، هوايي) را به خوبي آشكار، رديابي، طبقه‌بندي و شناسايي نمايد. پيچيدگي‌ها و تفاوت‌هاي رادار شناختگر با رادارهاي هوابرد فعلي در اجزا و قابليت‌ها و مزايا نيز بررسي شده است.