اثر كيتوزان و برخي مواد ديگر بر صفات گل شاخه بريده نرگس Narcissus tazetta

امروزه افزايش طول عمر گلهاي شاخه بريده مورد توجه است. براي بررسي مواد طبيعي و شيميايي مختلف جهت افزايش عمر گلجايي گل نرگس رقم شهلاي بهبهان آزمايشي در بهمن ماه1393در قالب طرح كاملا تصادفي با چهار تيمار و سه تكرار در آزمايشگاه فيزيولوژي پس از برداشت موسسه مهرگان محلات اجرا گرديد. تيمارهاي: تيوسولفات نقره(5/ 0، 1 و 5 /1ميلي مولار)، ساليسيليك اسيد(200، 400 و 600پي پي ام)، اسانس زيره سياه(50، 75 و 100پي پي ام) و كيتوزان(1، 2 و 3درصد) به همراه 3% ساكارز و آب مقطر به عنوان شاهد استفاده شد. صفات عمر گلجايي، نشت يوني و ميزان محلول جذب شده اندازه گيري شد. نتايج نشان داد تيمارها بر شاخص هاي نشت يوني و عمر گلجايي، در سطح احتمال يك درصد و روي صفت ميزان محلول جذب شده، در سطح احتمال پنج درصد تاثير معني داري داشتند. بيشترين ميزان نشت يوني در تيمار ا%كيتوزان به دست آمد. بيشترين ميزان محلول جذب شده در تيمار 1 ميلي مولار تيوسولفات نقره و بيشترين ميزان عمر گلجايي در تيمار 5/ 0 ميلي مولار تيوسولفات نقره ديده شد.