شناسايي و تحليل موانع توليد اسب كاسپين در ايران

هدف پژوهش حاضر، شناسايي موانع توليد اسب كاسپين در ايران است. اسب كاسپين به علت خصوصيات فيزيكي، تفاوتهايي در مقايسه با ساير تك سميها و ارزشهاي رفتاري موردتوجه جهاني است. در ايران برنامه راهبردي جهت توليد و تجارت (داخلي و خارجي) اسب كاسپين وجود ندارد. روششناسي پژوهش، روش پيمايشي از نوع همبستگي و از نظر هدف كاربردي است. بر اساس جدول كرجسي و مورگان، نمونه آماري اين تحقيق 330 نفر از؛ خبرگان حوزه سواركاري و صنعت اسب را تشكيل دادند. ابزار پژوهش، پرسشنامه محقق ساخته بود. اين پرسشنامه، داراي دو بخش ويژگيهاي جمعيت شناختي و شناسايي عوامل اثرگذار بود. روايي محتوايي اين ابزار توسط 12نفر از متخصصان حوزه صنعت اسب و اساتيد دانشگاهي بهدست آمد. ضريب پايايي آن نيز با استفاده از آلفاي كرونباخ 83/0 بهدست آمد. نتايج تحقيق نشان ميدهد كه چهار مانع اقتصادي، حمايتي-قانوني، مديريتي و اجتماعي- فرهنگي در توسعه توليد اسب كاسپين در ايران وجود دارد. در بخش موانع اقتصادي؛ عامل «ترس از نبود بازار فروش» با ميانگين 39/4 ،در موانع حمايتي و قانوني؛ عوامل «عدم وجود قوانين حمايتي از پرورش- دهندگان و عدم وجود قوانين صادراتي» با ميانگين 15/4 ،در موانع مديريتي؛ عامل «عدم خلق مزيتهاي جديد» با ميانگين 98/3 و در بخش اجتماعي و فرهنگي؛ عامل «تأكيد بيش از حد به اسبهاي نژاد خارجي» با ميانگين 25/4 بيشترين اثر شناسايي گرديد. با توجه به اهميت توليدات داخلي و اسب كاسپين با ايجاد بازار فروش داخلي و خارجي از طريق قوانين و مقررات حمايتي به رونق صنعت اسب ايران كمك نمود.